Wyświetlany jest surowy Markdown: nie udało się wczytać renderera.
## Pytania ### 1. Instalujesz hipernadzorcę na serwerze z nowoczesnym procesorem Intel, a ten zgłasza, że wirtualizacja sprzętowa (VT-x) jest niedostępna. Wiadomo, że procesor ją obsługuje. Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna? *Cel: 1. Wyjaśnić, jak działa wirtualizacja sprzętowa, i porównać hipernadzorców typu 1 i typu 2.* - A) Systemy operacyjne gości są zbyt nowe dla hipernadzorcy. - B) Rozszerzenie jest wyłączone w ustawieniach firmware'u serwera. - C) VT-x działa tylko z hipernadzorcami typu 2, więc typ 1 nie może z niego korzystać. - D) Na serwerze działa już zbyt wiele maszyn wirtualnych. ### 2. Programista instaluje Oracle VirtualBox na laptopie z Windows i uruchamia maszynę wirtualną z Linuksem. Które stwierdzenie poprawnie opisuje tę konfigurację? *Cel: 1. Wyjaśnić, jak działa wirtualizacja sprzętowa, i porównać hipernadzorców typu 1 i typu 2.* - A) To hipernadzorca typu 1, ponieważ gość z Linuksem ma własne jądro. - B) To hipernadzorca typu 1, ponieważ korzysta z rozszerzeń wirtualizacji procesora. - C) To hipernadzorca typu 2: działa jako aplikacja na hoście z Windows, który nadal kontroluje sprzęt. - D) To nie jest wirtualizacja, ponieważ gość i host używają różnych systemów operacyjnych. ### 3. Sklep internetowy uruchamia bezstanową aplikację webową na Linuksie. Na czas wyprzedaży musi w ciągu kilku sekund dodać dziesiątki kopii i zmieścić ich jak najwięcej na każdym serwerze. Który wybór pasuje najlepiej i dlaczego? *Cel: 2. Porównać maszyny wirtualne i kontenery pod względem izolacji, czasu uruchamiania, gęstości i narzutu.* - A) Kontenery: uruchamiają proces na wspólnym jądrze hosta, więc startują w około sekundę i dodają mały narzut na kopię. - B) Maszyny wirtualne: każda kopia dostaje wtedy własne jądro, co przyspiesza jej start. - C) Maszyny wirtualne: systemy operacyjne gości są współdzielone między kopiami, więc gęstość jest większa. - D) Kontenery: uruchamiają mniejszy system operacyjny gościa niż maszyna wirtualna. ### 4. Opublikowano nową lukę w jądrze Linuksa, która pozwala lokalnemu procesowi zostać rootem na hoście. Serwer uruchamia dziesięć kontenerów jednego zespołu, a na tym samym sprzęcie maszyny wirtualne innych klientów. Które obciążenia są najbardziej bezpośrednio narażone na błąd jądra hosta? *Cel: 2. Porównać maszyny wirtualne i kontenery pod względem izolacji, czasu uruchamiania, gęstości i narzutu.* - A) Tylko maszyny wirtualne, ponieważ hipernadzorca ma większą powierzchnię ataku niż jądro. - B) Żadne, ponieważ namespaces czynią jądro niewidocznym dla kontenerów. - C) Tylko kontenery działające w środku jako root, ponieważ pozostałe nie mają dostępu do jądra. - D) Kontenery, ponieważ wszystkie używają bezpośrednio jądra hosta; jądro maszyny wirtualnej jest osobne i atakujący dotarłby do niego tylko przez hipernadzorcę. ### 5. Wewnątrz kontenera `ps` pokazuje `sleep` jako PID 1 i nic więcej. Na hoście `ps -e` pokazuje ten sam proces z PID 41390 wśród setek innych. Jaka funkcja jądra to tłumaczy? *Cel: 3. Wyjaśnić, jak przestrzenie nazw (namespaces) i grupy kontrolne (cgroups) Linuksa izolują i ograniczają kontener.* - A) Limit `pids.max` w cgroup, który ukrywa procesy ponad limit. - B) Przestrzeń nazw pid, która daje kontenerowi własną numerację i własny widok procesów. - C) Profil seccomp, który filtruje wywołania systemowe polecenia `ps`. - D) overlayfs, który scala procesy kontenera z warstwami obrazu. ### 6. Administrator chce, aby kontener (1) nigdy nie użył więcej niż 1 GB pamięci i (2) widział tylko własne interfejsy sieciowe i porty. Jaka para funkcji jądra to zapewnia? *Cel: 3. Wyjaśnić, jak przestrzenie nazw (namespaces) i grupy kontrolne (cgroups) Linuksa izolują i ograniczają kontener.* - A) Cgroup net dla limitu pamięci i przestrzeń nazw memory dla interfejsów. - B) Przestrzeń nazw pid dla limitu pamięci i przestrzeń nazw user dla interfejsów. - C) Kontroler pamięci cgroup dla limitu i przestrzeń nazw net dla interfejsów. - D) Przestrzeń nazw mnt dla limitu pamięci i przestrzeń nazw uts dla interfejsów. ### 7. Twoja maszyna ma już `shop:1.0`. Pobierasz `shop:2.0`, zbudowany na tym samym obrazie bazowym i różniący się tylko ostatnią warstwą `COPY`. Co pobiera pull? *Cel: 4. Zbudować obraz kontenera i wyjaśnić jego warstwy oraz formaty Open Container Initiative (OCI).* - A) Cały obraz ponownie, ponieważ każdy tag to osobna pełna kopia. - B) Tylko manifest, ponieważ warstwy są zawsze odbudowywane lokalnie. - C) Tylko warstwy bazowe, ponieważ ostatnia warstwa jest generowana z `Containerfile` na Twojej maszynie. - D) Nowy manifest i konfigurację oraz tylko te warstwy, których jeszcze nie masz: tutaj zmienioną ostatnią warstwę. ### 8. `Containerfile` zaczynający się od `FROM python:3` budował się poprawnie w zeszłym miesiącu, ale dzisiejsza budowa się nie udaje. Nikt nie zmieniał pliku. Jaka jest najbardziej prawdopodobna przyczyna i najlepsza poprawka? *Cel: 4. Zbudować obraz kontenera i wyjaśnić jego warstwy oraz formaty Open Container Initiative (OCI).* - A) Tag `python:3` wskazuje teraz nowszy obraz; przypiąć w `FROM` dokładny tag wersji (lub digest). - B) Rejestr usunął warstwy obrazu; dodać więcej instrukcji `RUN`, aby je odbudować. - C) Specyfikacja OCI się zmieniła; przekonwertować obraz do innego formatu. - D) Digest `python:3` jest zmienny; przestać używać digestów. ### 9. Kontener uruchomiony z `--memory 256m` kończy się z kodem 137. `podman inspect` pokazuje `OOMKilled=true`, a dziennik jądra zawiera `Memory cgroup out of memory: Killed process ...`. Aplikacja przy starcie wczytuje do pamięci plik danych o rozmiarze 300 MB. Jaki jest najlepszy następny krok? *Cel: 5. Skonfigurować limity zasobów kontenera i zdiagnozować kontener zatrzymany z powodu przekroczenia pamięci.* - A) Zwiększyć `--cpus`, ponieważ szybszy procesor pozwoli aplikacji zakończyć pracę przed osiągnięciem limitu. - B) Usunąć opcję `--memory`, aby kontener nigdy nie był ograniczany. - C) Ustalić, ile pamięci aplikacja naprawdę potrzebuje, i odpowiednio podnieść limit (albo zmienić aplikację, aby czytała plik strumieniowo zamiast wczytywać go w całości). - D) Dodać politykę restartu: kontener w końcu wystartuje z mniejszym zużyciem pamięci. ### 10. W cgroup kontenera odczytujesz `cpu.max` = `25000 100000`. Co to oznacza? *Cel: 5. Skonfigurować limity zasobów kontenera i zdiagnozować kontener zatrzymany z powodu przekroczenia pamięci.* - A) Kontener może używać 25 procesorów. - B) Kontener może użyć 25 ms czasu CPU w każdym okresie 100 ms, czyli jednej czwartej procesora; powyżej tego jest dławiony (throttling), a nie zabijany. - C) Kontener zostaje zabity po zużyciu łącznie 25 000 mikrosekund CPU. - D) Kontener może używać 25% pamięci hosta w każdym okresie 100 ms. --- ## Odpowiedzi <details> <summary>Pokaż odpowiedzi</summary> | # | Odpowiedź | Wyjaśnienie | |---|---|---| | 1 | B | VT-x i AMD-V można wyłączyć w ustawieniach firmware'u (BIOS/UEFI), więc procesor, który je obsługuje, nadal może zgłaszać je jako niedostępne. Zarówno hipernadzorcy typu 1, jak i typu 2 korzystają z tych rozszerzeń (C), a ani liczba maszyn wirtualnych, ani wersja systemu gościa (A, D) nie wyłączają tej funkcji. | | 2 | C | VirtualBox to aplikacja działająca na systemie hosta Windows, który nadal rządzi sprzętem: to hipernadzorca typu 2. To, że gość ma własne jądro (A), dotyczy każdej maszyny wirtualnej, a użycie rozszerzeń procesora (B) dotyczy obu typów. | | 3 | A | Kontenery to procesy na jądrze hosta: startują w milisekundy do sekund i mają mały narzut na kopię, więc na serwerze mieści się ich wiele. Maszyna wirtualna musi uruchomić cały system gościa (B), goście nie współdzielą systemów operacyjnych (C), a kontener w ogóle nie uruchamia systemu gościa (D). | | 4 | D | Wszystkie kontenery na hoście działają na tym samym jądrze, więc błąd jądra jest osiągalny z każdego z nich. Maszyna wirtualna ma własne jądro gościa; atakujący musiałby najpierw przełamać hipernadzorcę. Dlatego obciążenia różnych klientów zwykle rozdziela się maszynami wirtualnymi. Namespaces ograniczają to, co proces widzi, a nie to, z jakiego jądra korzysta (B). | | 5 | B | Przestrzeń nazw pid daje kontenerowi własną numerację procesów (pierwszy proces ma PID 1) i ukrywa pozostałe procesy. `pids.max` ogranicza liczbę procesów, a nie to, co widać (A); seccomp filtruje wywołania systemowe (C); overlayfs zajmuje się plikami (D). | | 6 | C | Cgroups ograniczają zasoby (kontroler pamięci ustawia `memory.max`), a namespaces ograniczają widoczność (przestrzeń nazw net daje własne interfejsy i porty). Pozostałe opcje przypisują funkcjom rzeczy, których nie robią: nie ma „przestrzeni nazw pamięci”, a przestrzenie pid, mnt, uts i user nie ograniczają pamięci. | | 7 | D | Obrazy to stosy warstw adresowanych zawartością, więc pull pobiera nowy manifest i konfigurację oraz tylko te warstwy, których digestu nie ma jeszcze w lokalnym magazynie. Niezmienione warstwy bazowe są ponownie wykorzystywane. | | 8 | A | Tag to etykieta, która może się przesuwać: `python:3` podąża za najnowszym wydaniem 3.x, więc obraz bazowy zmienia się pod budową. Przypięcie dokładnego tagu wersji, a dla gwarancji digestu, czyni budowę powtarzalną. Digesty są niezmienne (D), a rejestr nie potrzebuje dodatkowych linii `RUN` (B). | | 9 | C | Dowody (`OOMKilled=true` i linia z jądra) potwierdzają, że przyczyną jest limit: aplikacja potrzebuje więcej niż 256 MB. Rozwiązaniem jest dopasowanie limitu do potrzeb lub zmniejszenie potrzeb. Więcej CPU nie zmienia zużycia pamięci (A), usunięcie wszystkich limitów naraża sąsiadów (B), a restarty nie zmienią wymagania 300 MB (D). | | 10 | B | Pierwsza liczba to limit (kwota), a druga okres, obie w mikrosekundach: 25 000 µs CPU na każde 100 000 µs to 0.25 CPU. Grupa, która wyczerpie kwotę, jest dławiona do następnego okresu; CPU jest zasobem „ściśliwym”, więc nic nie jest zabijane. Nie mówi to nic o pamięci (D). | </details>